دسته بندی انواع ROV

ROVها بر اساس مشخصاتی چون اندازه، عمق عملکرد، وزن، توان مصرفی و ديگر مشخصات الکتريکی و يا الکتروهيدروليکی دستهبندی میگردند. به طور کلی این ربات ها را می توان به صورت زیر دسته بندی نمود:
-
میکرو[۱]– به طور معمول ROVها کلاس میکرو در اندازه و وزن بسیار کوچک هستند. امروزه این دسته کمتر از ۳ کیلوگرم وزن دارد. این ROVها به طور خاص به عنوان یک جایگزین برای غواص، در مکانهایی که در آن یک غواص ممکن است لحاظ جسمی قادر به فعالیت نباشد (مانند فاضلاب، خط لوله یا حفره های کوچک) استفاده شود.
-
مینی[۲]– معمولاً ROVهای کلاس مینی، وزنی در حدود ۱۵ کیلوگرم دارند و به عنوان جایگزینی برای غواص یا ابزاری کمکی برای غواص استفاده می شود. یک فرد ممکن است قادر به حمل و نقل سیستم کامل ROV بر روی یک قایق کوچک، استقرار آن و تکمیل کار بدون کمک از خارج باشد. گاهی اوقات بر روی این دسته چنگک[۳] سادهای نصب میشود.
-
متوسط یا عمومی[۴]– معمولاً نیروی محرکه کمتر از ۴ kW (5 اسب بخار)؛ گاهی اوقات چنگک سه انگشتی به آن نصب میشود، به طور معمول قادر به حمل یک سونار بوده و عمق کاری آن حداکثر ۱۰۰۰ متر میباشد.
-
عملیاتی سبک [۵]– به طور معمول نیروی محرکه این دسته کمتر از ۳۷ kW (50 اسب بخار) میباشد. این ROVها ممکن است قادر به حمل چند بازو[۶] باشند. شاسی آنها ممکن است از پلیمرهای مانند پلی اتیلن به جای فولاد ضد زنگ یا آلومینیوم آلیاژهای معمولی ساخته شود. آنها معمولاً دارای عمق کاری بیشینه ۲۰۰۰ متر میباشند.
-
عملیاتی سنگین [۷]– به طور معمول نیروی محرکه کمتر از ۱۶۰ kW (220 اسب بخار) با توانایی حمل حداقل دو بازو و قابلیت کار تا عمق ۳۵۰۰ متر.
-
حفار/دفنگر [۸]– به طور معمول نیروی محرکه بیش از ۱۵۰ kW (200 اسب بخار) و معمولاً کمتر از ۳۷۰ kW (500 اسب بخار) با توانایی کابل کشی و لولهگذاری و در برخی موارد کار تا اعماق ۶۰۰۰ متر.
نمونه این تنوع را می توان در محصولات شرکت seaeye مشاهده نمود.
